ورود | راهنما | فارسي پنج​شنبه، 02 آذر 1396
 
   

كد هنرجويي

رمز عبور

دسترسي كاربران ميهمان

شما در حال حاضر كاربر ميهمان هستيد و امكان دسترسي به بعضي از گزينه‌ها را نخواهيد داشت.

از قرار دادن سند، كارت و ديگر اوراق شناسايي خودرو در داخل آن خودداري نمائيد.

 


درآزاد راه ها تنها در شرایط اورژانس و اضطراری می توانید در شانه جاده توقف کنید.

 

چنانچه شما هم تجربه‌اي داشته باشيد كه مي‌تواند مورد استفاده ديگران قرار بگيرد در اين قسمت وارد نمائيد:

پرسش. من هنوز اقدام به يادگيري رانندگي نكرده ام يعني كلاسهاي عملي من قرار است به زودي برگزار شود ولي ترس شديدي از رانندگي دارم به طوريكه احساس مي كنم يه اتفاق خيلي بد قرار است براي من بيافتد نمي دانم چگونه با اين ترس مبارزه كنم.

الهام رضايي اهواز


پاسخ. دوست عزيز، اول بايد بدانيد اين اضطراب طبيعي است و بسياري براي شركت در آزمون عملي دچار استرس ميشوند، ابتدا بايد به خدا توكل كنيد و بدانيد در آزمون عملي فعاليت خاصي نبايد انجام دهيد كه دچار ترس شما شده است، بلكه همان اعمالي كه در حين آموزش رانندگي انجام مي داده ايد از شما خواسته مي شود، با توكل به خدا و اعتماد به نفس آزمون را راحت تر از آنچه فكر مي كنيد طي خواهيد كرد.


صفحه نخست

آزمون تئوري

دوره آموزشي عملي

دوره آموزش تئوري

آشنايي با تابلوها

آشنايي با خطوط راهنمايي

آشنايي با قطعات خودرو

مركز اطلاع‌رساني

صفحه شخصي كاربر

پرسش‌هاي متداول

سفارش

درباره ما ...

 

براي ارسال مستقيم پيشنهاد‌ها، نظرات و انتقادات خود، به مديران سايت، موارد خواسته شده را وارد نمائيد، اين پيام تنها براي مديران سايت قابل مشاهده است.


موضوع

پيام

نام

Email

با سلام و تشكر بسيار از زحمات ارزشمند شما اينجانب هنر جوي گواهينامه ب2 مي باشم از سايت شما بسيار لذت بردم و خود را موظف به قدراني از شما ميدانم اما اگر بيشتر همت كنيد و براي آيين نامه ب2 هم آزمون و مطالب مفيد را در سايت اضافه كنيد بسيار بهتر ميشد لطفا اگر

شيرين از اصفهان


به عقيده شما اين وب‌سايت چگونه است؟ در پيشرفت آموزشي شما چه تاثيري داشته است؟ نظرات و ديدگاه‌هاي خود را ارسال نماييد.



تاريخچه « پليس راهنمايي رانندگي و امور حمل و نقل ناجا»

در سالهاي دور - تهران از همسايه هاي كوچك ري محسوب مي شد. اما امروز جزء بزرگترين شهرهاي جهان بشمار مي رود. در سالهاي دور در شهرهاي تهران، درشكه، كالسكه، واگن اسبي، قاطر و الاغ از جمله و سايل نقليه عمومي و خصوصي بشمار مي رفتند. واگنهاي اسبي داراي اتاق هاي چرخدار بودند و توسط دو راس اسب روي ريل آهن حركت مي كردند حداقل 50 نفر نشسته و ايستاده مي توانستند از اين واگنها استفاده نمايند. و كليه خطوط به محله بازار ختم مي شد. موقعيت ايستگاهها و خطوط به شرح ذيل بود

اول - خط بازار كه تا آخر خيابان لاله زار ادامه داشت.

دوم - خط خيابان شاه عبدالعظيم كه از بازار مسير ناصريه، چراغ برق و خيابان ري بعد از طي كردن هفت دو راهي به ايستگاه ماشين دودي منتهي مي شدند.

سوم - خط باغشاه كه از بازار بعد از طي كردن شش دو راهي به دروازه باغشاه مقابل مجلس فعلي ختم مي شد.

چهارم - خط دروازه قزوين كه از ميدان توپخانه حركت مي كرد و بعد از گذشتن از چهارراه حسن آباد به دروازه قزوين مي رسيد.

همزمان با فعاليت ماشين دودي، كالسكه بخار يا اتومبيل در محدوده سالهاي 1283 شمسي برابر با 1904 ميلادي وارد شهر تهران شد اين اتومبيل متعلق به مظفرالدين شاه قاجار بود كه توسط يك راننده فرانسوي هدايت مي شد. اين اتومبيل از نوع كالسكه هاي پرسروصدا بود و به جاي سقف، چادر برزنتي داشت. پس از اين تاريخ بتدريج اين اتومبيلها متعلق به خانواده هاي فرمانفر، قوام و وثوق الدوله و امين انضرب و تعدادي از سفرا بود. با افزايش تعداد وسايل نقليه از سال 1292، هيچگونه مقرراتي براي انتظام بخشيدن عبور ومرور آنها موجود نبود، ولي در آن سال يك نفر سوئدي به اتفاق عده اي از هموطنان خود به ايران دعوت شدند و شروع به پايه گذاري سازماني به نام نظميه ( شهرباني) در ايران نمودند كه شعبه اي نيز بنام عبور و مرور در آن تاسيس گرديد. در سال 1308 دولت تصميم به برچيدن واگن اسبي گرفت. اولين بار به فكر تاسيس يك سرويس حمل و نقل عمومي براي شهر تهران افتاد و پيرو آن تعدادي اتوبوس از خارج خريداري كردند. ولي تا حدود سال1320 درشكه ها همچنان جزء وسايل نقليه تهران محسوب مي شدند. تعداد اتومبيلها و موتورسيكلت هاي تهران در سال1300 فقط 600 دستگاه بودند كه همچنان جزء وسائل نقليه تهران محسوب مي شدند. در سال 1320 تعداد اتومبيل و موتور سيكلت بالغ بر 700 دستگاه بوده است. افزايش وسايل نقليه در سالهاي بعد آهنگي سريعتر پيدا كرد بطوريكه در سال1333 آمار وسايل نقليه كشور 80100 دستگاه اعلام شده و در سال 1347 پليس راه ژاندارمري در تهران تاسيس شد. و در سال 1353 امور راهنمايي و رانندگي تهران طبق قانون به شهرداري واگذار گرديد در نهايت 12 فروردين 1370 با اجراي طرح ادغام نيروهاي انتظامي سازمان راهنمايي و رانندگي، پليس راه و ژاندارمري با يكديگر ادغام شدند سپس معاونت راهنمايي رانندگي و حمل ونقل ناجا شكل گرفت.

اولين كسي كه در ايران قرباني تصادف اتومبيل شد مرحوم درويش خان نوازنده و استاد تار بودند كه در سال 1305 فوت كردند. و اولين افسر آزمايش رانندگي كه نام و امضاء او در پاي اوراق رانندگان زمان قاجاريه وجود دارد به زبان فرانسه نوشته شده است شخصي بنام مسيوكلين بود كه بعد از وي اين سمت به ناصرخان انشاء اولين متخصص نظميه محول شد. همچنين اولين آيين نامه رانندگي در زمان وستد اهل سوئدي تهيه وتنظيم گرديد. وي در سال 1291 ه. ش رياست نظميه را به عهده داشت و حدود 10 سال در اين پست باقي ماندند يكي از كارهاي شخص مذكور ترجمه، تنظيم نظامنامه و آيين نامه قيد شده است كه راننده هنگام روز در شهر و اماكن پرجمعيت ضمن حركت از سمت راست بايد با سرعت 15 كيلومتر در ساعت و در خارج شهر 25 كيلومتر در ساعت و شبها با ساعتي 10 كيلومتر براند و يا اينكه در موقع نزديك شدن به حيوانات از قبيل اسب و قاطر كه طبعاً از صداي ماشين وحشت دارند از سرعت اتومبيل خود بكاهند و آرام حركت كنند تا باعث وحشت و رم كردن حيوانات نشوند.

اولين چراغهاي راهنمايي و رانندگي در سالهاي دهه 30 در تقاطع هاي سپه ( امام خميني ره) ولي عصر، پل امير بهادر، باغ ملي دروازه شميران، گمرك و امريه نصب گرديد ولي قبل از نصب اين چراغها، چراغهاي راهنمايي بصورت كوله پشتي بودند كه داراي دو چراغ قرمز، سبز و كليدي در جهت خاموش و روشن كردن آنها بود كه كوله پشتي در پشت مامور قرار مي گرفت و كليد آن روي سينه سمت چپ قرار داشت اين چراغها كار مي كرد و مامور با پشت كردن به طرف رانندگان اتومبيل آنان را متوقف و يا دستور حركت به آنان مي دادند. بالاخره در سالهاي 39 و 40 چهارراه داراي چراغ اتوماتيك گرديد اولين راننده زن در ايران شخصي بنام خانم( هلن شه بنده) بود كه در سال 1319 موفق به اخذ گواهينامه گرديد و سر و صداي زيادي در مطبوعات آن زمان براه انداخت و بالاخره در سال 1300 هجري شمسي در اداره پليس شعبه اي بنام شعبه آلات ناقله در خيابان باب همايون (درب اندرون سابق) تاسيس گرديد و با 10 نفر مامور كه از بين پاسبانها انتخاب شده بودند كار كنترل عبور و مرور اتومبيل ها را به عهده گرفتند و علامت مشخصه آنها يا ديگر افراد پليس بازوبند سفيدي بود كه به بازوي چپ خود مي بستند. رياست اين شعبه به شخصي بنام فتح ا... خان بهنام كه در حقيقت اولين رئيس راهنمايي و رانندگي محسوب مي شد و داراي درجه نايب اولي يعني ستوان يكم بود واگذار گرديد.

اكنون اگر به همان شهر تهران كه به وصف آن پرداخته شد توجه كنيم در خواهيم يافت كه تهران داراي مساحتي حدود 820 كيلومتر مربع و بيش از هشت ميليون نفر جمعيت و افزون بر 5/2 ميليون اتومبيل در آن تردد مي نمايند. در گستره شهر حدود 5000 تقاطع وجود دارد و طول خيابانهاي اصلي و فرعي آن نيز حدود 5000 كيلومتر است و چنين وضعيتي هر چند كمتر در مراكز استانها و شهرهاي بزرگ هم وجود دارد. براي انتظام عبور و مرور و اجراي مقررات راهنمايي و رانندگي در سطح كشور، معاونت راهنمايي و رانندگي در نواحي انتظامي با توجه به كمبود پرسنل، خودرو و امكانات ديگر تلاش مي نمايند كه ضمن خدمت به امت شهيد پرور كشورمان از بروز حوادث و تصادفات رانندگي در راههاي درون شهري و برون شهري جلوگيري نمايند و با اعمال قانون، رانندگان متخلف و انجام ساير اقدامات كنترلي، امنيت ترافيكي را در معابر مذكور حاكم سازند.

 

تاريخچه علائم راهنمايي و رانندگي

در اروپا ظاهراً رومي ها اولين قومي بودند كه در كشور خود و انگلستان از نوعي ترافيكي استفاده كردند آنها جاده ها را با سنگ هائي كه « مايليار» ناميده مي شدند مشخص مي كردند و كلمه « مايل» كه مبنائي براي محاسبه مسافات است از همان كلمه مي آيد. در واقع از ابتداي سابقه علائم نشانه هاي مشخصي در دست نيست. بسياري از علائم اوليه به هزينه و ابتكار افراد شخصي نصب شدند. اولين قانون مربوط به تابلوهاي عبور و مرور در 1773 به تصويب رسيد كه داراي شكلهاي مشخص يوده و مسئولين محلي حفظ و نگهداري جاده ها موظف شدند علائم جهت نما و راهنما را در محدوده مسئوليت خود نصب و نگهداري كنند.

اختراع و استفاده مردم از دوچرخه در اواخر قرن نوزدهم خطرهاي جديدي براي بهره گيران از معابر را مطرح ساخت و تابلوهاي تازه اي بوجود آمد. تپه ها و پيچ هاي تند مخاطره هائي را براي دوچرخه سواران اوليه ايجاد كرده بود به همين لحاظ تابلوهاي « خطر» و « احتياط» در آن نقاط استقرار يافتند. بعضي مقامهاي محلي هم به تناسب تيازها تابلوهائي را ابداع و نصب كردند كه در 1900 حدود 4000 نوع از آنها در سراسر كشور وجود داشت و چون نصب آنها تابع ضوابط نبود و شكل هاي گوناگون در رساندن يك مفهوم بكار رفته بودند كاربري خود را از دست داده بودند.

عصر موتورها با نصب پرچم هاي قرمز در 1896 شروع شد و بعضي شركتهاي خودرو سازي كار تجاري ساخت علائم اخطاري و ممانعتي براي اتومبيلها به تصويب رسيد كه تابلو هاي « تقاطع ، شيب تند و پيچ خطرناك» را بوجود آورد يعني يك مثلث وارونه كه محيط آن قرمز رنگ مي باشد و درون آن سفيد بماند به معني احتياط و يك دايره قرمز رنگ كه درون آن سفيد باشد به معني ممنوعيت است، البته ساخت و نصب علائم عبور و مرور در سي سال اول پس از تصويب قانون مذكور بر عهده سازمان هاي مسئول امور خودروها بود. در 1931 مشخص شد كه سيستم علامت گذاري همراه با توسعه خودروهاي موتوري رشد نيافته و يك كميته براي بررسي سيستم تشكيل شد.

بعنوان يك نتيجه تعدادي علامت جديد در 1933 ابداع شد و گزارش كميته مذكور اساس سيستم علائم ترافيكي قرار گرفت و تا 1960 نيز ماخذ بود.

مبناي خط كشي معابر هم آشكار نيست اما در 1843 در كتابي كه منتشر شده مي بينيم كه ذكر از ضرورت استفاده از سنگ سفيد در وسط خيابان و ضمناً چراغهاي تقاطع ها بعمل آمده ولي عملاً بعد از جنگ چهاني اول بود كه رنگ سفيد بر معابر بريتانيا ظاهر شد و در اواخر دهه 1920 بطور گسترده استفاده گرديد.

در 1926 اولين نشريه وزارت حمل و نقل درباره علائم راهنمايي و رانندگي انتشار يافت و در 1930 خط سفيد در تقاطع ها بعنوان خطي كه خودروها بايد در پشت آن بايستند برسميت شناخته و البته در پيچ ها و تقاطع ها و رفوژها هم بكار گرفته شد. در 1944 خطوط سفيد براي تفكيك مسيرهاي ترافيكي هم استفاده گرديد. در 1957 خطوط سفيد دوبله بعنوان كنترل كننده محل هاي مجاز سبقت بكار رفت و چون موفق بود در 1959 مقررات تكميلي هم تصويب شد. در 1934 چشم گربه اي ها كه منعكس كننده نور بودند استفاده شدند و در حال حاضر بيش از هفت ميليون چشم گربه اي در جاده هاي بريتانيا نصب شده.

بعد از جنگ جهاني دوم مباحثاتي در سازمان ملل انجام گرفت كه علائم ترافيكي بصورت بين المللي در آينده و بيشتر كشورهاي اروپايي آنها را تاييد و استفاده كردند اما در بريتانيا نسبت به پذيرش آن عدم تمايل وجود داشت چون سيستم خودشان كاملتر بود. البته يك احتمال ديگر اين بود كه يك سيستم جهاني بجاي سيستم اروپائي بوجود آيد. بدنبال انتقادهايي كه از سيستم قديمي علائم ترافيكي مصوب 1933 بعمل ميامد كميته ديگري در 1961 تشكيل شد كه كليه علائم را مورد بررسي مجدد قرار داد. كميته به اين نتيجه رسيد كه بريتانيا بايد اساس سيستم علائم در استان ولزبتوان از حروف و اصطلاحات زيان ولزي نيز همطراز انگليسي استفاده كرد و البته يك كميته تحت نظر آقاي دكتر بوون دوزبانه كردن علائم را بررسي مي كند. نوع حروف و اختصارات در اين كميته تهيه و به تصويب مجلس مي رسد.

بايد متذكر شد كه پس از ساخت علائم الكترونيكي و كاربري آنها در ترافيك كدهاي جديدي بوجود آمد مثلاً چراغ زرد چشمك زن به معني احتياط كامل و قرمز چشمك زن به معني ايست كامل است. ديگر اينكه خطوط هم داراي شكلهاي متنوع شدند كه در اروپا مقررات خاصي دارد و البته در ايران استفاده نمي شود.



منبع: پايگاه اطلاع رساني نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران

http://www.police.ir

آموزش كارت رانندگي - كارت اعتباري براي استفاده از آزمون و دوره‌هاي آموزشي پايگاه آموزش مجازي رانندگي
سفارش دهید سفارش خود را پیگیری (توسط کد رهگیری) نمایید
پايگاه اينترنتي پليس راهنمايي و رانندگي - راهور پرداخت اينترنتي توسط درگاه اينترنتي بانک ملت پورتال نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران
كتاب اول - بانك اطلاعات شهري تهران
مؤسسه خيريه بهنام دهش

 

© ۱۳۸۵ - ۱۳۹۶ - كليه حقوق محفوظ است | گروه ريزسامانه‌هاي نماديس

نقل و استفاده از مطالب اين سايت بدون اجازه كتبي مولف ممنوع است.